Lidija Delić  (1986, Nikšić, Crna Gora) živi i radi u Beogradu. Diplomirala je slikarstvo na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu (2010), a doktorirala je multimedijalnu umetnost na Univerzitetu umetnosti u Beogradu (2015). Jedna je od osnivačica Umetničkog prostora U10 u Beogradu (2012). Od 2021. godine radi na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu, trenutno kao docentkinja. Njena umetnička praksa obuhvata različite medije, a njeni radovi nalaze se u brojnim javnim i privatnim kolekcijama. Lidija je imala značajne izložbe kako u Srbiji, tako i međunarodno, sa istaknutim samostalnim izložbama kao što su Still, Life u ALBA galeriji u Beču (2022), The Ordinary Things u ICA – Sofia galeriji u Bugarskoj (2022) i With Luck, There’ll Be No More Dreams u Eugster II, Beograd (2021). Među značajnijim izložbama su i Too Soon, Too Late u Manifestu, Beograd (2020), The West Island u Domu omladine Beograda (2018) i učešće na 57. (2018) i 60. (2024) Oktobarskom salonu u Beogradu. Godine 2017. Lidija je predstavljala Srbiju na 18. Međunarodnom bijenalu mladih Evrope i Mediterana (BJCEM) u Tirani, Albanija. Te godine bila je i finalistkinja za nagradu Dimitrije Bašicević Mangelos. Takođe je učestvovala u rezidencijalnom programu u Njujorku, koji su 2019. organizovali Balkan Project i Swiss Institute. Lidija je 2022. predstavljala Crnu Goru na 59. Međunarodnom bijenalu u Veneciji.
www.lidijadelic.com

Nina Ivanović (1986, Beograd) diplomirala je na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu, na Odseku za slikarstvo (2010). Od 2006. aktivno učestvuje na umetničkoj sceni kroz grupne i samostalne izložbe, letnje škole, domaće i internacionalne radionice kao što je Real Presence (2006–2010), Beograd. U svom radu bavi se svakodnevnim situacijama kroz urbanu sredinu, ljude i pejzaže u različitim medijima kao što su crtež, fotografija i skulptura. Dobitnica je više nagrada, među kojima su Nagrada za crtež Fakulteta likovnih umetnosti u Beogradu (2009), Nagrada za crtež Fonda Vladimira Veličkovića (2014), Nagrada 57. Oktobarskog salona (2018), Nagrada Likovna jesen u Somboru (2024) i Specijalna nagrada na 60. Oktobarskom salonu u Beogradu za zajednički projekat Radni prostori (2024). Njeni radovi izlagani su i u javnom prostoru, kao što su rad Pejzaži u italijanskom gradu Vitorio Veneto (2018), svetlosna instalacija Čistači prozora (2019) u Kulturnom centru Beograda i bakarna instalacija na fasadi Katedre za brodogradnju Mašinskog fakulteta u Beogradu (2023). Tokom tri meseca 2013. i 2014. godine boravila je kao umetnica na rezidenciji u Glo’Art Centru u Belgiji, a 2017. godine učestvovala je u rezidencijalnom programu Kuckucks-Nest u Bazelu, Švajcarska. Jedna je od osnivačica umetničkog kolektiva U10, a od 2012. godine vodi Umetnički prostor U10 u Beogradu zajedno sa kolektivom. Živi i radi u Beogradu.
www.ninaivanovic.com

Sava Knežević (1985, Beograd) diplomirao je na Slikarskom odseku Fakulteta likovnih umetnosti u Beogradu 2011. godine, gde je trenutno student doktorskih umetničkih studija. Zaposlen je na Arhitektonskom fakultetu u Beogradu u zvanju asistenta. Izlagao je na brojnim izložbama u zemlji i inostranstvu. Kao saradnik i autor učestvovao je u realizaciji murala na različitim lokacijama u Srbiji. Takođe aktivno učestvuje u humanitarnim programima koji uključuju decu bez roditeljskog staranja i decu sa posebnim potrebama. Jedan je od osnivača Umetničkog prostora U10. Član je Udruženja likovnih umetnika Srbije (ULUS) od 2012. godine.

Isidora Krstić (1987, Beograd) je multimedijalna umetnica koja od 2012. godine živi i radi u Beču. Diplomirala je na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu, na Slikarskom odseku (2011), kao i na master programu Umetnost i nauka na Univerzitetu primenjenih umetnosti u Beču (2016). Pored izlagačke prakse, takođe radi na kustoskim i izdavačkim projektima i prevodi umetničke tekstove. Jedna je od osnivača Umetničkog prostora U10, i radila je na upravljanju umetničkim zaostavštinama, najnovije na zaostavštini Kurta Kočershajta u Beču.
www.isidorakrstic.com

Iva Kuzmanović (1984, Beograd) je diplomirala na Fakultetu likovnih umetnosti, Odsek za slikarstvo (2011), gde je trenutno upisana na doktorske umetničke studije. Od 2024. godine zaposlena je na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu kao asistentkinja. Članica je NKA / ICA od 2007. godine, kroz koju je izlagala kao umetnica i učestvovala kao kulturni medijator na četiri izdanja Real Presence, međunarodne platforme za mlade umetnike i studente umetnosti, pod mentorstvom Biljane Tomić. Od 2012. godine, kao suosnivačica Umetničkog prostora U10 i redovna članica kolektiva U10, učestvovala je kao organizatorka, kustoskinja ili umetnica na više od stotinu pedeset grupnih i samostalnih izložbi i drugih projekata u oblasti kulture i umetnosti. U svom radu koristi različite medije, od slikarstva (uglavnom ulje na platnu) do prostornih instalacija izrađenih od neon svetla, peska, zvuka i drugih elemenata. Najčešće se bavi temama anksioznosti, fatalizma i prolaznosti, koje često prikazuje kroz prizore velikih veštačkih pejzaža od neona, atomska ispitivanja ili prizore avionskih nesreća u tropskim predelima. Živi i radi u Beogradu.

Nemanja Nikolić (1987, Valjevo) diplomirao je 2010. godine na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu, na Odseku za slikarstvo, gde je 2019. godine završio i doktorske umetničke studije. Radi kao docent na istom fakultetu i jedan je od inicijatora Umetničkog prostora U10, nezavisne umetničke platforme za podršku mladim savremenim umetnicima. Od 2010. godine imao je samostalne izložbe u Likovnoj galeriji Kulturnog centra Beograda, galeriji Dix9 Hélène Lacharmoise u Parizu, Muzeju savremene umjetnosti Crne Gore u Podgorici, ERD galeriji u Seulu, Galeriji Rima u Beogradu i Kragujevcu, Galeriji B2 u Beogradu, Umetničkom prostoru U10, itd. Učestvovao je i na brojnim grupnim izložbama, između ostalog u Caixa Forumu u Madridu i Barseloni, Kunsthal KadE u Amersfortu, Künstlerhausu u Beču, na 56, 57. i 60. Oktobarskom salonu u Beogradu, 20. Bijenalu u Pančevu, Francuskoj kinoteci u Parizu i dr. Dobitnik je više nagrada, među kojima su Specijalna nagrada 60. Oktobarskog salona za grupni projekat Prostori za umetnike (2024), Nagrada za crtež Udruženja likovnih umetnika Srbije (2021), kao i Nagrada za crtež Fondacije Vladimira Veličkovića (2011). Radovi Nemanje Nikolića nalaze se u brojnim privatnim i javnim kolekcijama kao što su Kolekcija ABN AMRO (Amsterdam), Muzej narativne umetnosti Lukas (Los Anđeles), Fondacija WAP (Seul), Kolekcija Ekard (Hag), Kolekcija JMS (Pariz), Kolekcija Oktobarskog salona (Beograd), Kolekcija Wiener Städtische i Kolekcija Telenor (Beograd). Živi u Beogradu.
www.nemanjanikolic.com

Marija Šević (1987, Aranđelovac) je diplomirala slikarstvo na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu (2011). Usavršavala se na Visokoj školi lepih umetnosti u Monpeljeu (2008–09), a kao stipendistkinja Vlade Francuske, boravila je na Nacionalnoj visokoj školi lepih umetnosti u Parizu (2010–11), gde je radila sa Klodom Kloskijem i Džejmsom Rajlijem. Izlagala je na brojnim samostalnim i grupnim izložbama širom Evrope i šire. Njene samostalne izložbe uključuju Noćni uspon (Non Canonico, Beograd, 2023), Susreti (Galerija Rima, Kragujevac, 2021), IN THE NIGHT, WILL YOU FOLLOW ME? (SAAS London, 2019), PARTY (U10, Beograd, 2017), Synthèse (Francuski kulturni centar, Beograd, 2015) i Na Cidade Deserta (Alliance Française, Brazilija, 2013). Značajne grupne izložbe na kojima je učestvovala uključuju 60. Oktobarski salon (2024), I’m Bored (Galerija Navigator, 2023), The Subterraneans (Dom omladine Beograda, 2022), INTERRUPTION – Contemporary Balkan Art (Srpska kuća, London, 2017), Parallel Vienna (2015) i Liste Art Fair u Bazelu (2015), među mnogim drugima. Dobitnica je više nagrada i stipendija, uključujući Specijalnu nagradu na 60. Oktobarskom salonu (2024), Specijalnu nagradu za slikarstvo na 49. Zimskom salonu u Herceg Novom (2015), kao i stipendiju francuske vlade (2010). Učestvovala je u brojnim međunarodnim rezidencijama, uključujući Hafenkombinat rezidenciju u Lajpcigu (2024), SIM rezidenciju u Rejkjaviku (2021), Cité Internationale des Arts u Parizu (2019) i Dukley European Art Community u Kotoru (2016).
www.marijasevic.com

Sanda Kalebić (1992, Beograd) diplomirala je istoriju umetnosti na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beogradu 2015. godine, a naredne godine dobila je Nagradu Spomen-zbirke Pavla Beljanskog za najbolji studentski rad iz oblasti istorije umetnosti. Od 2015. godine deo je Umetničkog prostora U10, samostalno organizovanog umetničkog kolektiva u Beogradu. Kao menadžerka galerije, radi na kuratorsiranju, programiranju, saradnji sa umetnicima i produkciji izložbi, učestvujući u organizaciji više od stotinu izložbi i brojnih pratećih događaja. Pored rada u U10, samostalno kustosira i koordiniše projekte u saradnji sa umetnicima, kolektivima i institucijama, kako lokalno, tako i internacionalno. Njeni skorašnji projekti uključuju trilateralnu izložbu Vaša voda naša voda (2024) u saradnji sa DELPHI_space (Frajburg) i aqb Project Space (Budimpešta), kustosiranje brojnih domaćih izložbi, kao i koordinaciju platforme za performans podržane od Kreativne Evrope – Import/Export (od 2022. godine). Takođe je bila menadžerka projekta za Kako postati ostrvo(Evropska prestonica kulture – Novi Sad 2022) i asistentkinja kustoskinje na 20. Bijenalu umetnosti u Pančevu (2022). Pored kustoskog rada, redovno piše o savremenoj umetnosti i izložbama, sa tekstovima objavljenim u Supervizuelnoj, City Magazine i različitim katalozima izložbi. Redovno sarađuje sa umetnicima mlađe generacije.

Jana Jovašević (1995, Ivanjica) završila je osnovne (2022) i master studije (2024) na Vajarskom odseku Fakulteta likovnih umetnosti u Beogradu, gde trenutno pohađa doktorske umetničke studije. Tokom 2023–2024. studirala je na Nacionalnoj visokoj školi lepih umetnosti u Parizu kroz Erasmus+ program. Dobitnica je Nagrade Vajar Vladeta Petrić početkom 2025. godine. Njene skorašnje izložbe uključuju Palimpsesti (Galerija 73, Beograd, 2024), Seks i politika (BL Art Festival, Banja Luka, 2024), Pseudosenke (U10, Beograd, 2024) i Stavovi i forme (Muzej savremene umetnosti Vojvodine, Novi Sad, 2023). Godine 2023. predstavila je i samostalne izložbe Zadovoljština (Galerija Kornjača, Beograd) i Pleasure is All Mine (Šok zadruga, Novi Sad), kao i učešće na izložbama Playground (Earl Lu Gallery, Singapur), Plava izložba (Muzej savremene umetnosti, Beograd) i Masterpieces V (U10, Beograd). Učestvovala je i na više studentskih izložbi u Domu omladine Beograda, a izlagala je i na velikim manifestacijama poput Vajari Srbije (Paviljon Cvijeta Zuzorić, 2022). Njene rane izložbe uključuju Festum21 (SKC, Beograd, 2021) i Prvi put izlažem (Kuća Jevrema Grujića, 2021). Učestvovala je na međunarodnoj rezidenciji Tropical Lab 17 na LASALLE College of the Arts u Singapuru 2023, kao i na međunarodnoj multimedijalnoj koloniji u Tršiću 2022. godine. Od 2024. godine članica je Umetničkog kolektiva U10 u Beogradu. Od 2025. zaposlena je kao istraživačica-pripravnica na Vajarskom odseku Fakulteta likovnih umetnosti.

Maša Obradović (2001, Beograd) završila je osnovne (2024) i master studije (2025) na Odeljenju za istoriju umetnosti Filozofskog fakulteta Univerziteta u Beogradu, gde trenutno pohađa doktorske studije. U Muzeju savremene umetnosti u Beogradu, bila je koordinatorka studentske prakse na izložbi Jedan minut zauvek Ervina Vurma (2022) i saradnica u realizaciji programa za posetioce na izložbi Aktivitet: 100 godina nadrealizma (2024/25). Od 2024. godine članica je Umetničkog kolektiva U10 u Beogradu. Učestvovala je na više domaćih i međunarodnih naučnih skupova, u realizaciji više izložbi i projekata, pisanju tekstova za izložbe i aktivno se bavila naučnoistraživačkim radom. Na naučnom skupu 10. dani ICARUS Hrvatska Networks and Routes of Cultural Heritage-Archives as Places of Stories and History (Opatija, 2025), prezentovala je rad Danube – the river that connects, kojim su predstavljene ideje i poruke izložbe Vaša voda naša voda, održane u U10 (2024). Učestvovala je u više radionica, među kojima Art Writing Workshop Ignasija Šmuleviča i Pisanje o umetnosti (2025) iz koje je proistekao autorski tekst Malick Sidibé’s Portraits Capture the Exuberant Spirit of Post-Independence Mali objavljen u nezavisnom časopisu Loopholemagazine. Autorka je teksta izložbe Kad porastem biću u bronzi umetnice Zorane Stevanović održane u U10 (2025). Takođe, učestvovala je u projektu IMPORT/EXPORT (2025) nomadske platforme umetnosti performansa, podržanom od strane programa Kreativna Evropa, kao jedan od partnera i član tima zaduženog za upravljanje odnosima sa javnošću.